Kaya mo nang ayusin ang bawat iba pang bahagi ng isang karakter. Ang pagkakasulat, ang backstory, ang paraan nila ng pakikipagtalo o pag-iwas sa isang tanong, ang larawan. Ilang oras ang ibinubuhos ng mga tao sa lahat ng iyon. At pagkatapos, magsasalita nang malakas ang karakter, at lalabas ang boses na pag-aari ng ibang tao.
Iyon lang ang bahaging hindi mo talaga makontrol. Pumipili ka mula sa listahan ng mga preset at kinukuha ang pinakamalapit. Para sa maraming karakter, ayos lang ang pinakamalapit. Para sa mga pinakamahalaga sa iyo, halos hindi kailanman. Isang boses na ilang taong mas bata. Isang accent mula sa maling bansa. Isang lambing na wala naman sa karakter. Maliliit na sablay, pero tumatama sila sa sandaling tumugtog ang audio, at hinihila ka nila palabas sa eksenang matagal mong binuo.
Gusto naming ibigay sa iyo ang mismong boses, hindi ang pinakamalapit. Naging dalawang tool iyon. Live na pareho ngayon sa Voice Studio, at libre pareho habang bago pa sila.
Kapag umiiral na ang boses
Minsan, totoo ang boses na gusto mo. Nasa isang clip ito kung saan, o pag-aari ito ng isang partikular na aktor, o sa iyo mismo. Para doon, may cloning.
Bibigyan mo ang Reverie ng sampu hanggang tatlumpung segundo ng nagsasalitang tao, at bubuo ito ng boses mula roon. Mag-record nang direkta sa browser, o mag-upload ng mayroon ka na. Makalipas ang mga isang minuto, nasa library mo na ito, handa nang ilagay sa isang karakter.
Ang recording ang lahat dito. Isang tao, normal na nagsasalita, sa tahimik na lugar. Walang musika sa ilalim, walang pangalawang boses, walang umaalingawngaw na tunog na parang nasa banyo. Laging mas mahusay ang malinis na sampung segundo kaysa maingay na dalawang minuto. Kapag mali ang lumabas na clone, halos palaging iyan ang dahilan.
May isang bagay kaming hinihingi bago mo ito gawin: na may karapatan kang gamitin ang boses. Mas gusto naming sabihin iyon nang tahasan kaysa itago.
Kapag sa isip mo lang umiiral ang boses
Karamihan sa mga pinakamahusay na karakter ay hindi kailanman ni-record ninuman, dahil ikaw ang umimbento sa kanila. Hindi makakatulong doon ang cloning. Kaya hindi na kailangan ng recording ang pangalawang tool. Ilalarawan mo ang boses, at bubuo ang Reverie ng boses na tugma rito.
Ang bahaging kailangan ng kaunting pagsasanay ay ang paglalarawan sa tunog sa halip na sa karakter. Magandang karakter ang "isang 400 taong gulang na vampire lord" pero walang silbing instruksyon. Hindi naririnig ng model ang isang backstory. Ang "mababa, mabagal, medyo malamig, pinuputol ang dulo ng mga salita" ay isang bagay na talagang magagamit nito. Isipin ang unang ilang segundo ng pagkarinig mo sa taong iyon na magsalita: mataas o mababa, mabilis o mabagal, magaspang o makinis, ang accent. Isulat iyon. Hindi mo gusto ang resulta? Palitan ang ilang salita at patakbuhin ulit. Mabilis lang ito, kaya sulit na maging mapili.
Ang magagawa mo rito
Dalhin ang tunay na boses ng isang karakter mula saan man sila nanggaling. Bigyan ang isang orihinal na karakter ng boses na wala saanman, na hindi kailanman magkakaroon ang karakter ng iba. Mag-ipon ng maliit na koleksyon ng mga boses na ginawa mo, at ilagay sila sa iba't ibang karakter habang tumatagal. Lahat ng ginagawa mo ay nasa Mga boses ko, kung saan puwede mo itong i-play, palitan ang pangalan, at burahin ang mga sumablay.
Hindi pinapalitan ng alinman dito ang mas lumang payo sa mahusay na paggamit ng boses, na totoo pa rin: subukan ito sa isang ordinaryong linya bago sa isang madramang linya, bantayan ang pacing, huwag sobrang i-tune. Puwede pa ring mali para sa isang eksena ang boses na ikaw mismo ang bumuo. Pero ngayon, kapag tama ito, tama ito dahil ginawa mo itong ganoon, hindi dahil ito ang hindi gaanong masamang opsyon sa isang listahan.
Subukan ito
Buksan ang mga setting ng boses ng isang karakter at i-tap ang Buksan ang Voice Studio. Mag-clone ng boses, o maglarawan ng isa at pakinggan ang lalabas. Libre pareho sa ngayon.