May isang partikular na uri ng inis sa AI roleplay na nararanasan ng bawat regular na user. Nagsulat ka ng isang maingat na linya — "Pumasok ako sa kuwarto at naghintay." — at sumagot ang karakter ng isang talatang naglalagay ng mga salita sa bibig mo, nagpapasya kung ano ang nararamdaman mo, at itinatalon ang eksena nang tatlong araw pasulong. Wala kang ginusto sa mga iyon. Ang gusto mo ay tumugon ang karakter, at gusto mong panatilihin ang sarili mong kalahati ng kuwento.
Masyadong malaki ang mga karaniwang solusyon. Puwede mong isulat ulit ang mensahe mo at i-regenerate. Puwede kang maghalukay sa mga setting at baguhin ang istilo ng narration o ang haba ng sagot para sa buong usapan. Puwede mong i-edit ang profile ng karakter. Gumagana lahat ng ito, at sobra-sobra lahat ng ito para sa problemang ang totoo ay tungkol lang sa isang sagot na ito.
Kaya gumawa kami ng mga slash command: maliliit at pansamantalang directive na inilalagay mo sa chat box na humuhubog lang sa susunod na sagot.
Ang problema ng thermostat
Thermostat ang karamihan sa mga feature na "kontrol" sa mga chat app. Itinatakda mo ang mga ito, nananatili silang nakatakda, at sinusunod sila ng lahat ng kasunod hanggang bumalik ka at baguhin ulit. Iyan ang tamang modelo para sa mga tunay na kagustuhan — kung lagi mong gusto ang prosa sa ikatlong panauhan, dapat mo itong itakda nang isang beses at kalimutan na.
Pero ang malaking bahagi ng paggabay ay hindi kagustuhan. Pagtatama ito. Masyadong humaba ang sagot na ito. Nagsalita para sa akin ang turn na ito. Kailangang bumagal at huminga ng eksenang ito. Sa sandaling gawin mong permanente ang mga pagtatamang iyon, lilikha ka ng pangalawang problema: kailangan mong tandaang ibalik ang mga ito. Hindi ito ginagawa ng mga tao. Ini-on nila ang "maiikling sagot" para ayusin ang isang bloated na turn, tapos isang oras silang nagtataka kung bakit naging tipid magsalita ang karakter.
Manibela ang gusto namin, hindi thermostat. Iniikot mo ito, tumutugon ang kotse, at kusa itong bumabalik sa gitna. Ang sagot pagkatapos ng ginabayan mo ay kikilos nang eksakto gaya ng dati, dahil wala namang talagang nabago — hindi nagagalaw ang mga naka-save mong setting sa buong panahon.
Ano ang nasa manibela
Anim na command, sa dalawang pamilya.
Ang pamilyang "huwag kang pumasok sa linya ko" — ang lunas sa AI na paulit-ulit na kinokontrol ang karakter mo na parang puppet:
- Huwag magsalita para sa akin — walang dialogue na isinusulat o ipinahihiwatig para sa iyo
- Huwag kumilos para sa akin — walang pagpapasya sa iyong mga kilos, iniisip, damdamin, o pagpayag
- POV ng karakter lang — nananatili sa panig ng karakter ang sagot at iniiwang bukas ang sa iyo
Ang pamilya ng mga dial — mga bagay na kung hindi ay kailangan mo pang buksan ang mga setting para galawin:
- Haba ng sagot — maikli, katamtaman, o mahaba, para sa turn na ito
- Istilo ng narration — pilitin ang unang o ikatlong panauhan para sa turn na ito
- Bilis ng kuwento — bagalan at manatili sa sandali, o itulak sa susunod na beat
Puwede kang mag-stack ng hanggang tatlo sa iisang mensahe. Ang kombinasyong pinakamadalas gamitin ng mga tao ay Don't speak for me + Don't act for me + Response length: Long — isang mas mahabang sagot na mula lang sa karakter, na iniiwan sa iyo ang bawat salita at galaw mo.
Mga desisyon sa disenyo na mahalaga
Mag-type, huwag maghanap. Pindutin ang / at lalabas ang isang menu, pero hindi mo ito kailangang gamitin kailanman. I-type ang /don't speak for me o /pacing: fast sa simpleng pananalita at awtomatiko itong makikilala — sa English o Chinese. Nananatili sa keyboard ang mabilis na daan, kung saan talaga namamalagi ang mga roleplayer.
Hindi kailanman ang command ang mensahe mo. Nagiging maliit na chip sa itaas ng input ang isang directive; nakikita ng karakter ang mismong mga salita mo at isang pribado at pang-isang-turn na instruction na sinabihan itong huwag kailanman banggitin. Nananatiling hindi nakikita sa sagot ang paggabay. Walang [OOC: please be shorter] na tumatagas sa prosa.
May mga guardrail ang pag-stack. Tatlo ang maximum, nagsasama sa pinakabagong value ang mga duplicate, at hindi mahalaga ang pagkakasunod-sunod. Hindi ka aksidenteng makakabuo ng magkakasalungat na tambak ng mga instruction.
Kusa itong bumabalik. Ito ang buong punto. Pansamantalang nilalampasan ng mga command sa haba at narration ang mga naka-save mong kagustuhan para sa isang turn, saka agad na ibinabalik sa mga iyon. Walang state na kailangang linisin, dahil walang state.
Ang pilosopiya sa ilalim
Ito rin ang ideyang tumatakbo sa lahat ng binubuo namin: dapat kasinlaki lang ng problema ang isang feature at hindi mas malaki. Umaatras ang mga smart suggestion habang humahaba ang usapan. Lumalabas lang ang pag-branch kapag may saysay ang paghiwalay ng landas. At ang paggabay, lumalabas, ay kadalasang kilos na pang-bawat-turn — kaya dapat pang-bawat-turn din ang kontrol na nag-aayos dito, at dapat nitong linisin ang sarili nitong kalat.
Ang pinakamahusay na bersyon ng isang feature ng kontrol ay iyong hindi mo na kailangang tandaan na ginamit mo. Iniikot mo ang manibela, pumupunta ang eksena kung saan mo gusto, at bumabalik ka sa kuwento.
Subukan ito sa susunod mong chat — i-type ang / at gabayan ang isang sagot. Sabihin sa amin sa aming Discord community kung aling kombinasyon ang pinakamadalas mong gamitin.