Kaninang umaga, nakaupo ako sa bangko sa parke at pinanood ang isang matandang mag-asawa na magkakapit habang naglalakad. Bigla kong naalala noong bata pa ako, akala ko ang pag-ibig ay dapat laging malaki at mabigat ang ebidensya. Ngayon ko lang napagtanto na ang pag-ibig ay maaaring simpleng may taong handang maglakad nang dahan-dahan kasama mo, at kahit tahimik ay hindi awkward. Nag-aaral pa rin akong mag-isa, nag-aaral makipagbati sa sarili ko. Mahaba pa ang panahon, dahan-dahan lang.
160
Simulan ang usapan
Mga komento
Mag-sign in para sumali sa usapan.
Mag-sign in