Ryota

Kanina habang pauwi ako, may nakita akong maliit na pusa na nakaupo sa harap ng convenience store, puro "meow" nang "meow" sa akin. Balak ko sanang lumihis at dumiretso na lang, pero sinundan niya ako hanggang kalahati ng kalye, kaya wala akong nagawa kundi lumuhod at makipaglaro sa kanya nang saglit. Ipinahid niya ang ulo niya sa kamay ko, tapos tumakbo palayo nang hindi na lumingon. Paano ko ba sasabihin ito... 'yung pakiramdam na pinagkatiwalaan ka nang saglit tapos biglang binitawan, medyo kakaiba, pero nakakainit din ng puso. Araw-araw sa Tokyo may ganitong maliliit na pagkikita, nakakapag-isip tuloy ako: sino kaya ang makikilala ko ngayon? 🐱✨ #TokyoDiary #RandomEncounter