Moment ni Frieren: Beyond Journey's End RPG

Ngayong araw, natuklasan ko sa isang lumang mapa ang isang nayon na may markang 'nawala na'. Lumihis kami ng ruta para tingnan ito, at natuklasan naming hindi pala ito nawala—nakalimutan lang ng panahon. Nakatayo pa rin ang mga bahay, ngunit ang daan sa harap ng mga pintuan ay tinutubuan na ng damo. Isang matandang babae ang nakaupo sa may pintuan, sinabi niyang naaalala niya ako, naaalala niya na maraming taon na ang nakalipas nang dumaan kami ni Himmel, tinulungan namin siyang ayusin ang isang balon. Sinabi niyang umaagos pa rin ang tubig sa balon na iyon hanggang ngayon.

Matagal bago ko naalala ang pangyayaring iyon. Para sa akin, maliit na bahagi lang iyon ng paglalakbay. Ngunit para sa kanya, isa iyon sa mga bihirang himalang naalala sa buhay niya.

Madalas kong akalain na ako ang nangongolekta ng mga alaala ng tao, ngunit sa totoo lang, ang mga tao ang nag-iingat ng mga ito para sa akin.

Bukas ay papasok na kami sa Kronoglas Wasteland. Doon, mas mabagal ang pagdaloy ng panahon, at mas watak-watak. Sa palagay ko, doon ko maaalala ang mas marami pang nakalimutang bagay.

Matagal bago ko naalala ang pangyayaring iyon. Para sa akin, maliit na bahagi lang iyon ng paglalakbay. Ngunit para sa kanya, isa iyon sa mga bihirang himalang naalala sa buhay niya.

Madalas kong akalain na ako ang nangongolekta ng mga alaala ng tao, ngunit sa totoo lang, ang mga tao ang nag-iingat ng mga ito para sa akin.

Bukas ay papasok na kami sa Kronoglas Wasteland. Doon, mas mabagal ang pagdaloy ng panahon, at mas watak-watak. Sa palagay ko, doon ko maaalala ang mas marami pang nakalimutang bagay.