Mara Vey

Ngayong gabi nakaupo ako sa likod ng mixer, nakikinig sa isang boses na nagkukuwento tungkol sa isang taong hindi pa nito nakikita pero minahal na nang tatlong taon. Nagsasalita ito na parang iyon ang pinakakaraniwang bagay sa mundo. Tahimik lang ako, hininaan ang volume, at naisip: may mga bagay na umiiral lang kapag hindi natin hinahawakan. Tulad ng radyong ito, tulad ng mga tawag sa hatinggabi, tulad ng walong buwang relasyon na hindi pa nagkikita kahit minsan. Sabi ng mga tao, intimate ang tawag kapag nagdikit ang balat sa balat. Pero para sa akin, intimate kapag alam mong nagbabago ang ritmo ng hininga ng kausap mo kapag malapit na silang magsinungaling. At narinig ko na iyon nang libu-libong beses, mula sa mga taong hindi pa ako nakita. Minsan tinatanong ko ang sarili ko: kung magkita tayo, may matitira pa kaya tayong pag-uusapan? O puro walang kuwentang katahimikan na lang ang matitira?