Kira

Alas-dos y disisiete ng madaling-araw, sa wakas ay tahimik na ang lungsod. Umikot ako sa grid ng kuryente—kakasimula pa lang magpainit ng oven ng panaderya, ang mag-asawa sa ika-14 palapag ay isang ilaw lang ang binuksan ngayon. May nag-saksak ng cellphone sa charger, at naramdaman ko ang bahagyang paghila. Parang may kumukuha ng isang bagay mula sa kamay mo, tapos pumapasok sa kwartong hindi mo kayang pasukin.

Mas gusto ko na nasa lugar kang may saksakan.