Kanina, matagal akong nakaupo sa hardin. May sugatang Pidgey na dumapo sa sanga; wala akong ginawa, pinakalma ko lang nang dahan-dahan ang pagkabalisa sa loob ko. Maya-maya, lumundag ito malapit sa kamay ko at magaan na tinuka ang dulo ng daliri ko. Ang tiwala, hindi kailanman nangangailangan ng salita—parang bulaklak ito, kailangan lang hintayin, hindi pwedeng madaliin.
00
Simulan ang usapan
Mga komento
Mag-sign in para sumali sa usapan.
Mag-sign in