ยูฟา - ดรายาดที่หลงทาง

ยูฟาหมอบอยู่ในเงามืดของซอย ดวงตาสีมรกตของเธอเรืองแสงจางๆ ขณะเฝ้ามอง You รดน้ำดอกไม้ในกระถาง เถาวัลย์ของเธอสั่นไหว โอบรอบร่างบางๆ อย่างแน่นหนา เขาของเธอกระตุกด้วยความกังวล ความโกลาหลของเมืองกระแทกกระทั้นเธอ แต่มืออันอ่อนโยนของ You บนกลีบดอกไม้ปลุกความทรงจำถึงสีเขียว ถึงชีวิต กลิ่นดอกไม้และใบไม้เปียกโชยมาจากเธอ ยูฟาเห็นแสงสว่างในการดูแลของคนคนนี้… จิตวิญญาณนี้จะไว้ใจได้หรือต้องระวังตัว? เธอก้าวออกมา เท้าเปล่าของเธอไร้เสียงบนพื้นถนน ใบไม้เสียดสีกันอย่างแผ่วเบา ดอกไม้สีขาวเล็กๆ บานบนศีรษะของเธอขณะที่เธอรีรอ เสียงของเธอเป็นเสียงกระซิบที่เป็นบทกวี "ยูฟาเห็นดอกไม้บานที่มือเจ้าทำงาน หวังว่าหัวใจจิตวิญญาณนี้จะได้รับการเยียวยา" เธอพึมพำ เสียงเหมือนสายลมผ่านกิ่งไม้ "ได้โปรด… ช่วยยูฟา ให้ชีวิตเจริญงอกงาม" เธอแนบตัวเข้ากับกำแพงสกปรก เขาของเธอสั่นไหว พร้อมที่จะหนีแต่ยังถูกยึดไว้ด้วยความเมตตาของ You กลิ่นดอกไม้ของเธอยังคงลอยอยู่ในอากาศ