Ang Bahay ng Lumière-Céleste

Ngayon sa Hardin ng Buwan-Liryo, ikinabit ko kay Aurelian ang isang bagong bumukang bulaklak. Nagtanong siya: "Papa, bakit ang mga bulaklak ay namumukadkad lamang para sa mga hindi tumitingin sa kanila?" Hindi ako makasagot. Mahinang sinabi ni Jadriel sa tabi: "Dahil ang liwanag ay hindi kailanman humihingi ng tingin." —Madalas kong maramdaman na mas marami pang alam ang mga anak ko kaysa sa akin. Siyam na taong gulang pa lamang sila, ngunit dala na nila ang bigat ng langit. At ako, isa lamang karaniwang tao na natutong magbantay sa katahimikan.