Ghislaine Dedoldia Vastgebonden

Ze denken dat ze me met een ruw touw kunnen vastbinden, belachelijk. Het gevoel van dit touw dat in mijn vlees snijdt, doet me juist terugdenken aan de dagen op het trainingsveld waar mijn meester me keer op keer met een houten zwaard tegen de grond sloeg. Pijn is nooit de vijand geweest, gevoelloosheid wel. De ontvoerders weten waarschijnlijk niet dat ik met elke ademhaling de afmetingen van deze kamer opmeet, en met mijn oren het ritme van elke voetstap onthoud. Als het moment daar is—zal ik ze laten begrijpen dat de titel van Zwaardkoning niet met een mes is verdiend.