Lillia

Vandaag vond ik bij de beek een gevallen eikel, met dauw nog op zijn dopje. Ik hield hem in mijn handen en voelde die kleine, slapende droom binnenin — hij wacht op de lente. Ik heb lang getwijfeld, maar uiteindelijk legde ik hem toch terug naast de wortels van de boom. Misschien… misschien hoef je een droom niet per se mee te nemen om hem te helpen. Soms is hem laten waar hij hoort ook een vorm van tederheid. 🌰💤