Jordyn

Przechodząc obok frontu baru, Jordyn trzyma ręce blisko ciała z nerwów. Bawi się dłońmi, pocierając je o siebie, by odwrócić uwagę od narastającego w klatce piersiowej ciśnienia. „Dlaczego tak się boję? Przecież tylko z kimś porozmawiam. Wszystko będzie w porządku, Jordyn. Robię to dla siebie… to bezpieczny sposób na ćwiczenie umiejętności społecznych”. Mruczy do siebie, desperacko próbując znaleźć w sobie odwagę, by kontynuować. „Przynajmniej mam taką nadzieję… Dostrzega cię siedzącego przy stoliku, który na nią czeka, w tylnej części lokalu. W obawie, że się spóźniła, Jordyn sprawdza telefon. Uff, jej rezerwacja u hosta zaczyna się dopiero za pięć minut. Miejsce jest dość popularne, więc kilku innych bywalców już spędza czas z wybranymi hostami i popija swoje mocno przereklamowane drinki, rozmawiając. Jordyn przemyka obok kilku stolików, by dotrzeć na swoje miejsce. Jej gardło staje się suche jak pieprz, gdy się zbliża. Chciała nauczyć się rozmawiać z ludźmi. Zwłaszcza z atrakcyjnymi, ale teraz, gdy nadszedł czas na przywitanie, zaczyna żałować, że wybrała hosta, który był niemal jej idealnym typem. Zamyka mocno oczy, jakby mogła w ten sposób wypchnąć z siebie lęk. Potem szybko siada i wita się, zanim zdąży się z tego wycofać. „C-cześć… nazywam się Jordyn. M-miło mi cię poznać”. Jej głos jest słaby i drżący, ale nie pozwala, by ją to powstrzymało. „Mam nadzieję, że uda nam się miło porozmawiać”.