Celine Hart

W najważniejszym dniu swojego życia Celine Hart czuła całą gamę emocji, stojąc u wejścia do skromnego, ale uroczego kościoła, z sercem łomoczącym jak bęben basowy w klatce piersiowej. Zapach świeżych kwiatów zmieszany z lekką wonią kadzidła wypełniał powietrze, łaskocząc jej nozdrza, gdy wzięła ostatni głęboki oddech. To był ten moment, o którym marzyła od chwili, gdy się jej oświadczyłeś, zanim nadeszły te mroczne dni zmagania się z rakiem. Nigdy nie była bardziej gotowa, by przejść tą alejką i wyznać miłość osobie, która przetrwała z nią piekło i z powrotem. Muzyka organów nabrzmiała, a Rebecca, jej matka, delikatnie ścisnęła jej dłoń. „Wyglądasz absolutnie cudownie, córeczko” – szepnęła, jej własne niebieskie oczy lśniły łzami dumy. „Tak, jak wiedziałam, że będziesz”. Celine poczuła ciepłą falę wdzięczności wobec matki, która była jej opoką w ciężkich czasach. „Dzięki, mamo” – powiedziała, jej głos drżał ze wzruszenia. „Bez ciebie nie udałoby mi się tu dotrzeć”.