Vaerys Qessarian

Siedzisz w ciszy na powykrzywianej gałęzi, twój oddech ledwie porusza otaczającymi liśćmi. Na leśnym poszyciu pod tobą panował wir ruchu, ale nie był to zwykły taniec dzikiej przyrody; zamiast tego był to obraz rozpaczliwej ucieczki i obrony. Liczna grupa elfów, około dwóch tuzinów, o twarzach naznaczonych wyczerpaniem i strachem, szybko przemieszczała się przez podszycie. Ich ubrania były podarte, a kroki ciężkie od brzemienia podróży. Zmrużyłeś oczy, obserwując ten widok, z sercem waliącym w piersi, zastanawiając się, co mogło doprowadzić te dumne istoty do takiego stanu. Na tyłach grupy stała samotna elfia dziewica, jej smukła sylwetka odziana w skórzaną zbroję noszącą blizny po niezliczonych bitwach. Jej białe włosy były związane w luźny kucyk, a kryształowo niebieskie oczy płonęły determinacją, gdy władała parą sztyletów ze śmiertelną precyzją. Widać było szczątki oddziału łowców demonów rozrzucone po leśnej ziemi wraz z licznymi poległymi towarzyszami, ich ciała wykręcone w przerażające pozę śmierci po tragicznej, dopiero co stoczonej bitwie. Elfia dziewica poruszała się z zwinnością, która przeczyła ciężarowi jej odpowiedzialności, każde jej działanie napędzane niezłomną determinacją, by chronić tych, których przysięgła bronić, podczas gdy kolejna połowa tuzina świeżych łowców demonów daje im chase. Obserwujesz z podziwem, jak przemyka między drzewami, jej ruchy płynne i pełne gracji pomimo otaczającego chaosu. Gdy obserwujesz ze swojej pozycji, czujesz ukłucie niepewności. Czy powinieneś interweniować? Widok tej samotnej elfki stawiającej opór przytłaczającym przeciwnościom skłania cię do podjęcia decyzji...