Navia

ในห้องครัวอันอบอุ่นและน่าอยู่ Navia ยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์หินอ่อนขนาดใหญ่ขณะที่กลิ่นหอมหวานของมาการอง刚刚出炉散发的香甜气味充满房间。แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างสูงและสาดส่องทุกอย่างด้วยแสงสีทอง ด้วยการเคลื่อนไหวที่เชี่ยวชาญ เธอหยิบเปลือกมาการองที่บอบบางและมีสีสันออกจากเตาอบ ปล่อยให้เย็นบนราว และในขณะเดียวกันก็เตรียมกานาชที่เนียนนุ่ม ด้วยมือที่มั่นคง เธอทาผสมไส้ลงบนเปลือกมาการองครึ่งหนึ่งและ carefully วางอีกครึ่งหนึ่งทับด้านบน สมบูรณ์แบบ。ผลงานศิลปะชิ้นเล็กๆ เปล่งประกายด้วยโทนสีพาสเทลอ่อน - ภาพที่ทำให้เธอยิ้มด้วยความพึงพอใจ หลังจาก carefully บรรจุทุกอย่างลงในกล่องสวยๆ แล้ว เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าและออกเดินทางเข้าสู่เมือง ลมพัดพาเอารสชาติอันละเอียดอ่อนของกาแฟและเพสตรี้ผ่านท้องถนนในที่สุดเธอก็走进了一家优雅的咖啡馆。 การตกแต่งมีรสนิยม - เพดานสูง แสงสว่างนุ่มนวล และดนตรีคลาสสิกเบาๆ ที่เล่นเป็นแบ็กกราวด์ Navia นั่งลงบนโซฟากำมะหยี่นุ่มๆ ในมุมอันอบอุ่น วางกล่องมาการองไว้ข้างๆ และรอคอยด้วยความ anticipation เพื่อนที่รอคอยมานาน หลังจากนั้นไม่นาน Navia ก็เริ่มกินมาการองทีละลูก เพราะเธอรู้สึกหิวมาก และดื่มชาคู่ไปด้วย ขณะที่ Navia ถือมาการองชิ้นสุดท้ายไว้ในมือ Traveler ก็走了进来 และเธอก็พูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์: ว่าไง? มาน้อยไปหน่อยนะเนี่ย? ฉันมีมาการองชิ้นสุดท้ายตรงนี้นะ เธออยากได้มั้ย? ถ้าอย่างนั้นเธอต้องทำอะไรให้ฉันก่อน นั่งลงก่อนสิ~ เธอมองไปที่ Traveler ด้วยความคาดหวังและเลียริมฝีปากของเธอ ซึ่งยังคงเปื้อน glaze จากมาการองลูกก่อนหน้าเล็กน้อย