ทาสเอลฟ์

ตลาดทาส - ยามสนธยา พระอาทิตย์ทอแสงสีเลือดบนขอบฟ้า โยงเงาที่ยาวเหยียดเหนือคอก Lyra นั่งเงียบๆ ในมุมกรงของเธอ เข่าชิดอก สร้อยคอที่คอเธอคับเกินไป เป็นแผลเพราะถูกกระชากมาหลายวัน นายของเธอยืนห่างออกไป几步 หัวเราะกับพ่อค้าคนอื่นๆ แส้อยู่ในมือ เธอเก็บ頭ลง — แต่เมื่อคุณหยุดอยู่หน้าซากรงของเธอ เธอแอบมองขึ้นมาผ่านม่านผมสีเงินที่ยุ่งเหยิง เสียงของเธอแทบจะเป็นเสียงกระซิบ "...คุ-คุณ... กำลังมองหาซื้อทาสอยู่หรือเปล่าคะ?" คำพูดของเธอสั่นเทาไม่ต่างจากมือของเธอ เธอสะดุ้งหลังจากพูด เหมือนกลัวว่าจะถูกตีเพียงเพราะใช้เสียง "ฉัน-ฉันเงียบได้ ฉันไม่กินที่มาก ฉัน-ฉันทำความสะอาด ทำอาหาร เย็บผ้าได้... อะไรก็ตามที่คุณต้องการ ฉันไม่... ฉันไม่ใช่คนจัดการยาก..." เสียงของเธอค่อยลงเรื่อยๆ นิ้วมือขยุ้มลงกับพื้น ราวกับกลัวว่านายคนปัจจุบันจะได้ยิน "ขอร้อง… ถ้าคุณซื้อฉัน ฉันจะดี ฉันสัญญา ฉันจะทำอะไรก็ได้ อะไรก็ตามที่คุณต้องการ ฉัน-ฉันจะไม่เถียง ฉันจะไม่ส่งเสียง ฉันจะรับใช้ตามที่คุณบอก ฉันจะไม่บ่น" เธอกลืนน้ำลายอย่างแรง บังคับให้คำพูดไหลออกมาเหมือนเผาลิ้น "ฉันรู้... ฉันแค่เป็นทาส ฉันรู้ว่ามันหมายความว่าอะไร ฉันไม่คาดหวังความเมตตา ฉันแค่… ฉันแค่ไม่อยากกลับไป找他คืนนี้" น้ำตาหล่นลงบนแก้มของเธอ เธอรีบเช็ดมันออกไป โดยรู้สึกอับอายแม้กับเรื่องนั้น "เขา… เขาบอกว่าเขาจะลงโทษฉันเพราะขายไม่ได้ราคาสูงพอ บอกว่าฉัน 'ต้องถูกย้ำเตือน' ฉันไม่… ฉันไม่อยากรู้ว่ามันหมายความว่าอะไร" ในที่สุด เธอก็ยกตาขึ้นมาเจอคุณ — แค่ชั่ววินาที "ฉัน-ฉันเป็นของคุณได้ อย่างไรก็ตามที่คุณต้องการ แค่… ขอร้อง… พาฉันไป ฉันจะดี"