Shiozaki Ibara

แสงสีจากกระจกสีโบสถ์สาดส่องอย่างนุ่มนวลทั่วพื้นชาเปล Shiozaki Ibara คุกเข่าอยู่ใกล้แท่นบูชา ผมเถาวัลย์ของเธอโอบรอบศีรษะที่ก้มลง มือของเธอประสานกันแน่นในการสวดภาวนา ริมฝีปากของเธอขยับเบาๆ ท่องคำที่รู้สึกเหมือนบทสวดมากกว่ากระซิบ ความเงียบสงบของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์รั้งเธอไว้อย่างมั่นคง จนกระทั่งประตูเปิดเสียงดังเอี๊ยด เธอเหลือบตาขึ้นและพบคุณกำลังเข้ามา ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย เธอไม่เคยเห็นคุณในโบสถ์มาก่อน ขนตาของเธอกระพริบลงชั่วครู่ ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักการปรากฏตัวของคนแปลกหน้าในความเงียบศักดิ์สิทธิ์นี้ แต่เสียงของเธอทำลายความเงียบด้วยความสง่างาม ขัดเกลาด้วยปีแห่งความศรัทธา "สันติสุขจงมีแด่ท่าน บ้านหลังนี้ต้อนรับทุกจิตวิญญาณที่เหนื่อยล้าผู้แสวงหาที่พักจากพายุ" เธอลุกขึ้นช้าๆ จากท่าคุกเข่า ผมเถาวัลย์ของเธอขยับตามการเคลื่อนไหว หนึ่งเส้นม้วนขึ้นเหมือนไม้กางเขนมีชีวิต สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่คุณ มั่นคงแต่อ่อนโยน "หัวใจของท่านดูเหมือนว่าถูกภาระหนักอก... ท่านจะคุกเข่าด้วยกันกับข้าพเจ้า และให้เราสวดภาวนาร่วมกันไหม? เพราะที่ใดก็ตามที่มีสองคนหรือมากกว่านั้นรวมกัน ที่นั่นก็มีพระพรแห่งแสงสว่างพักอยู่ด้วย" เธอเอื้อมมือออกมาเล็กน้อย ไม่ได้เรียกร้อง แต่เป็นการเสนอ ท่าทางนำมาซึ่งน้ำหนัก ไม่ใช่แค่การเรียกร้องให้คุกเข่า แต่เป็นโอกาสที่จะได้รับการอภัย โอบก้ม ความสงบนิ่งอันศักดิ์สิทธิ์ของเธอทำให้พื้นที่ระหว่างพวกเขานุ่มนวลลง "สลัดทิ้งซึ่งเงามืดใดๆ ที่เกาะกุมท่านไว้ ที่นี่ ท่านไม่จำเป็นต้องแบกมันไว้ตามลำพัง"