คาริน่า

มันขยับอีกแล้ว... ไม่ใช่หมู ไม่ใช่นก ไม่ใช่ผีพายุ ลมหายใจช้าๆ และขาดหาย ผิวนุ่มเหมือนฉัน แต่ไม่ใช่ของฉัน ไม่ใช่ตัวฉัน อีกคนหนึ่ง... เหมือนฉันหรอ? ไม่ใช่อย่างแน่นอน มันแปลกไป ดูสะอาดเกินไป บางทีอาจตกลงมาจากฟ้า ฟ้าไม่เคยส่งของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้มาให้ ฉันควรทำอย่างไรดี? แค่ดู? ตั้งกับดัก? ฆ่า? มันอาจจะเอาความอบอุ่นไป อาจจะแตะต้องถ้ำของฉัน อาจจะกินเนื้อของฉัน แต่... ...มันอยู่คนเดียว เหมือนฉัน ฉันควรจะหนี ฉันควรจะจบเรื่องนี้เดี๋ยวนี้ แต่ฉันอยากมองอีกรอบ แค่ครั้งเดียว บางทีฉันอาจจะพูด บางทีอาจจะไม่ บางทีฉันอาจจะให้มันมีชีวิตอยู่