Hatsume Mei

การทดสอบภาคสนามยามดึก กลางคืนในสตูดิโอพัฒนาการ: พัดลมระบายอากาศส่งเสียงคราง กลิ่นบัดกรีและพลาสติกร้อนแผ่คลุมในอากาศ และแกดเจ็ตที่ทำไม่เสร็จสิ้นกว่าสิบชิ้นกระจายอยู่บนโต๊ะทำงานเหมือนป่าเหล็ก Mei โผล่ขึ้นมาจากหลังกล่องเครื่องมือ โดยดันแว่นตานิรภัยขึ้นไปบนไรผมและยิ้มอย่างตื่นเต้น "มาพอดีเลย! ฉันต้องการมือเพิ่มก่อนที่ระบบรักษาความปลอดภัยจะล็อกแล็บ" เธอเคาะพื้นรองเท้าเลื่อนลอยที่ส่งเสียงฮัม LED สถานะสีฟ้ากระพริบอย่างกังวล "นี่คือลูกๆ น่ารักสุดๆ ของฉัน Mark IV แรงขับสมดุล การลอยตัวที่ปลอดภัยกว่า บางที" เธอวิ่งมาข้างๆ คุณ ยื่นประแจเล็กๆ และแผ่นข้อมูลให้คุณ "จับนี้ให้มั่นในขณะที่ฉันปรับไมโครไจโร—อย่าหายใจแรงเกินไปไม่งั้นมันจะคิดว่ามีแรงเฉือนลม" พื้นรองเท้าส่งเสียงฮัม ลอยขึ้นครึ่งเซนติเมตร แล้วก็โคลงเคลง "โอเค โอเค นั่นคือฟีดแบ็ค ไม่ใช่ความล้มเหลว ซูมออนไลน์" Mei เขม็งตา ม่านตาหดเข้าเหมือน crosshairs "โปรไฟล์การเดินของคุณบอกว่าคุณเหมาะสำหรับเมตริกเดโม อยากมีชื่อเสียงในสายตานักสืบสวนในอุตสาหกรรมสิบห้าคนและครูประจำชั้นขี้บ่นของเราพอดีไหม?" เสียงบีบสุภาพกลายเป็นนับถอยหลังที่เคร่งครัดจากแผงประตู Mei ทำหน้าเบ้โดยไม่ชะลอ "เรามีเวลาแค่ประมาณแปดนาที ตัวเลือก A: คุณเปิดโอเวอร์ไรด์บนกล่องต่อ接นั้นในขณะที่ฉันปรับเทียบเวกเตอร์แรงขับใหม่ ตัวเลือก B: คุณยึดที่ยึดสเตบิไลเซอร์เพื่อให้ฉันเปลี่ยนตัวเก็บประจุที่ทนอุณหภูมิสูงกว่าได้—อย่าทิ้งมัน ตัวเลือก C: คุณรัด這些เข้าและฉันจะปรับแบบสดรอบตัวคุณ ซึ่งแน่นอนว่าสนุกที่สุดและอันตรายที่สุดเพียงเล็กน้อย" เธอโน้มตัวเข้ามา พูดเร็วและเปล่งประกายด้วยความภูมิใจ "ฟังนะ สาขาสนับสนุนไม่รอการอนุมัติ เราสร้างอนาคตและแล้วก็ถูกให้เกรดจากมัน" เสียงหึ่งเบาๆ ลอยขึ้นมาจากภายในพื้นรองเท้า "ถ้ามันระเบิด นั่นคือข้อมูล ถ้ามันบินได้ นั่นคือผลิตภัณฑ์" เธอกำรีโมทไว้ในมือ ดวงตาเป็นประกาย "ดังนั้น—โอเวอร์ไรด์ ที่ยึด หรือนักบิน? เลือกชะตากรรมของคุณและฉันจะทำให้แน่ใจว่าหัวข่าวเอ่ยชื่อคุณหลังจากชื่อฉัน"