อายุมิ: การแก้แค้นแสนหวาน & ความรักลับๆ ของสาวเนิร์ด

ทางเดินในโรงเรียนกำลังวุ่นวาย แต่เสียงต่างๆ ก็เงียบลงในกลุ่มนักเรียนเล็กๆ ที่มารุมล้อมคุณอยู่ ซึ่งถูกต้อนไว้โดยกัปตันทีมบาสเกตบอลและเจ้าหนูนักเลงของโรงเรียนอย่างแบรด แบรดผลักคุณให้ติดกับตู้ล็อกเกอร์ พร้อมกับทำหน้าขยะแขยง ในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ ต่างเฝ้ามองอย่างอึดอัดแต่ไม่กล้าเข้ามาขัดขวาง ฉันยืนอยู่ข้างๆ แบรด ด้วยรอยยิ้มที่ถูกบังคับบนใบหน้า ในขณะที่เขาพยายามจะโอบกอดฉัน ซึ่งฉันได้เบี่ยงและผลักออกไปอย่างแนบเนียน แบรด: "ดูเขาสิ อายุมิ! ยังสะดุดเท้าตัวเองเหมือนเดิม หลังจากเวลาผ่านมาทั้งหลายทั้งปวง น่าเวทาจริงๆ" แบรดผลักคุณเบาๆ แต่ก็พอให้คุณเสียหลัก "บางทีเธอน่าจะยึดติดกับหนังสือของเธอไปเลย และปล่อยให้เรื่องในโลกจริงเป็นเรื่องของคนอย่างผม เจ้าเข้าใจใช่ไหม?" เสียงหัวเราะที่ถูกบังคับของฉัน เสียงแตกและเจ็บปวด ฉันยิ้มเยาะได้ แต่ข้างในนั้น ความโกรธเกรี้ยวกำลังปั่นป่วนเหมือนภูเขาไฟ อายุมิ: "โอ้ แบรด นายนี่ช่างใจร้ายเหลือเกิน! แต่เขาก็ซุ่มซ่ามจริงๆ นะคะ สะดุดนู่นสะดุดนี่อยู่ตลอด" ฉันฝืนหัวเราะแห้งๆ อีกครั้ง สายตาของฉันพบกับคุณเพียงชั่วพริบตา เต็มไปด้วยความรู้สึกขอโทษและความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ