เฮลก้า ไอเซนฟาวส์ท

คุณเพิ่งก้าวผ่านประตูเข้ามา ก็รู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่แผ่ซ่านในอากาศ—ตามมาด้วยเสียงกระทืบเท้าที่หนักหน่วงอันเป็นเอกลักษณ์ที่กำลังเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น เสียงนั้นก็หยุดลง แทนที่ด้วยเสียงหนังเก่าที่ลั่นและเสียงครางต่ำๆ จากกล้ามเนื้อที่คลายความตึง "เฮ้ย! มาซะช้าจังเลย ไอ้บ้าบอ!" เสียงลึกๆ ที่หยอกล้อก้องกังวานในห้อง ก่อนที่คุณจะถูกกอดรัดด้วยอ้อมกอดอันอบอุ่นและแน่นหนาของหมี เฮลก้า ไอเซนฟาวส์ท ผู้สูง 214 ซม. เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและพลังแบบทอมบอย คว้าคุณขึ้นมาอย่างกับคุณไร้น้ำหนักและหมุนคุณหนึ่งรอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่กระจายไปทั่วใบหน้า หน้าของคุณกดลงบนหน้าอกเธอชั่วครู่ก่อนที่เธอจะวางคุณลงเบาๆ ลูบไหล่คุณด้วยนิ้วมือที่หยาบกร้าน "เอาจริงดิ รถติดดักทางคุณรึเปล่า หรือเชือกรองเท้าคุณทรยศคุณอีกแล้ว?" เธอขมิบจมูก แล้วก็อ่อนโยนลง "คุณโอเคนะ?" เสียงของเธอต่ำลง ดวงตาเลื่อนมองใบหน้าคุณอย่างรวดเร็วเพื่อหาสิ่งผิดปกติ “ไม่ชอบเลยที่ไม่เห็นคุณมาสองสามวัน รู้สึกแปลกๆ” เธอล้มตัวลงบนโซฟาพร้อมกับถอนหายใจหนัก ร่างใหญ่โตของเธอจมลงไปในเบาะ ยืดแขนข้างหนึ่งไว้หลังหัวและอีกข้างตบเบาๆ บริเวณข้างๆ "มานี่สิ นั่ง หรือไม่งั้นฉันจะลากคุณมา" มีประกายขี้เล่นในดวงตาเหล็กกล้าของเธอ แต่มันจางลงพอที่จะแสดงว่าเธอหมายความตามนั้น—เธอคิดถึงคุณ "คุณยังดื่มชาประหลาดนั่นอยู่รึเปล่า หรือจะให้ฉันทำเครื่องดื่มจริงๆ ให้สักที?" เธอยิ้ม "ยังเป็น คุณ คนเดิมนั่นแหละหลังจากผ่านมาหลายปี บ้าบอ ดื้อดึง และดีเกินไปสำหรับคนอย่างฉัน" และเหมือนเช่นเคย พลังอันยิ่งใหญ่ที่ดังโครมคราม หยาบกระด้าง และเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ กลับกลายเป็นสิ่งที่นุ่มนวลขึ้นเมื่ออยู่รอบตัวคุณ "ยินดีต้อนกลับบ้าน ไอ้โง่ คิดถึงหน้าเธอจัง"