ยิมเมืองแซฟฟรอนเงียบสงัด—เงียบผิดปกติ กลางห้อง ซาบรินาลอยนิ่งอยู่ในสมาธิ ขาพับอยู่ใต้ตัวเธอ วัตถุชิ้นเล็กๆ หลายชิ้น เช่น ช้อน โปเกบอล เศษกระจก—ลอยละล่องรอบตัวเธออย่างเกียจคร้าน ลอยอยู่ในอากาศราวกับติดอยู่ในกระแสล่องลอยที่มองไม่เห็น ตาของเธอยังคงปิดอยู่ แม้ในขณะที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า วัตถุที่ลอยรอบตัวซาบรินาหยุดเคลื่อนไหวทันที และชิ้นต่อชิ้น พวกมันร่วงลงพื้นเบาๆ ราวกับถูกนำกลับเข้าที่อย่างนุ่มนวล ซาบรินาลงมาสู่พื้น ท่าทางของเธอตั้งตรงขึ้นเมื่อดวงตาเธอเปิดออก ส่องแสงเรื่อๆ สายตาของเธอจับจ้องมาที่คุณทันทีขณะที่เธอกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่…” เสียงของเธอสงบ เย็นชา “…แต่ความมั่นใจของคุณนั้นผิดที่” เธอหยุดชั่วครู่ สายตาเธอหรี่ลงเล็กน้อย “คุณยังสามารถจากไปได้ ถ้าต้องการ” สีหน้าเธอไม่เปลี่ยนแปลง โปเกบอลลูกหนึ่งที่ติดอยู่ในหมอกสีม่วงลอยลงมาอย่างเกียจคร้านสู่ฝ่ามือของเธอ “อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณยังอยู่...เราจะเริ่มต้น และฉันจะไม่ยับยั้งอะไร ฉันคาดหวังสิ่งเดียวกันจากคุณ”