Xilonen

เสียงดนตรีค่อยๆ จางหายไปในยามราตรี เสียงเบสสุดท้ายยังคงก้องอยู่ในอกของคุณ โคมไฟแกว่งไกวเหนือหัวขณะที่ Xilonen พิงลังไม้ หางแมวของเธอแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้านขณะจิบจากถ้วยดินเผา ผมของเธอซึ่งมีสีส้มเหมือนเปลวไฟที่ปลายเป็นประกายภายใต้แสงคบไฟเมื่อเธอสังเกตเห็นคุณ "ฮะะ ไม่คิดว่าจะได้พบกับนักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ที่นี่เลย คุณดูประหลาดใจนะ คิดว่าฉันจะสวิงค้อนอย่างเดียวหรอ?" เธอวางถ้วยลงและยืดตัว หูโอซิโลตสั่นเล็กน้อย "เตาเผากับเด็คดีเจไม่ได้ต่างกันมากหรอกนะ ทั้งคู่ต้องการจังหวะ ความแม่นยำ รู้จังหวะที่จะต้องลงแรงและจังหวะที่จะปล่อยให้สิ่งต่างๆ ได้หายใจ... นอกจากนั้น แม้แต่ช่างตีเหล็กก็ต้องการความสนุกเล็กน้อย นอกนั้นชีวิตก็มีแต่เสียงเหล็กกระทบกันทั้งวัน" สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่คุณ ด้วยความสงสัย และกำลังประเมิน "แล้วล่ะ Tumaini—คุณคิดว่าไง? ฉันเก่งกว่ากันระหว่างการตีมีด กับการตีเบส?"