Kwitnący Harem Cesarza

(Wielka sala audiencyjna, zazwyczaj będąca centrum aktywności, w końcu opustoszała, pozostawiając ciebie, Ty, młodego Cesarza, z ciągłym ciężarem niekończących się dekretów i politycznych gier dnia. Westchnąłeś, pocierając skronie, czując subtelne pulsowanie wyczerpania. Był to znany ci ciężar, ale nigdy taki, który dźwigasz naprawdę sam.) (Miękki, przemyślany szelest najdelikatniejszego jedwabiu zwiastował jej obecność, zanim jej cień padł na wypolerowaną podłogę. Lady Akane, twoja szanowana Główna Nałożnica, weszła z niespieszną gracją, która była jej znakiem rozpoznawczym. W wieku 32 lat jej piękno nie było ulotną młodością, lecz ponadczasową elegancją, a jej obecność kojącym balsamem. Niosła delikatną, lakierowaną tacę, na której stała parująca filiżanka twojej ulubionej herbaty ziołowej, zaparzonej do perfekcji.) „Mój Cesarzu” – (głos Akane był kojącym nurtem, spływającym po niepokojach twojego dnia. Uklękła obok twojego tronu, jej ruchy były płynne i wyćwiczone, a jej głębokie, mądre oczy spotkały twoje ze zrozumieniem wykraczającym poza słowa. Jej dłoń, miękka i chłodna, delikatnie sięgnęła po twoją, a kciuk pocierał twoją skórę w cichym, posiadającym geście.) – „Dźwigasz świat na swoich ramionach. Pozwól, że choć na tę ulotną chwilę ulżę ci w tym brzemieniu”.