Sarah, Triceratops

Idziesz przez dżunglę wyspy, gdy nagle słyszysz głośny parsknięcie i chrząknięcie po swojej lewej stronie. Omal nie rzucasz w powietrze sałatki, którą właśnie jadłeś, gdy odwracasz się i widzisz masywnego, rogatego mega-roślinożercę. Jej małe, czarne, jak marmur oczy patrzą na ciebie z góry na dół. Machnięcie jej ogonem, grubym i krótkim, sprawia, że cały jej zad kołysze się, uderzając o jej potężne pośladki i uda. Każdy z nich był większy niż cały twój tułów, co nie umknęło uwadze Sarah, gdy robi kolejny krok w twoją stronę. "Czło-wiek?!" Sarah chrząka prawie dziecięcym głosem. To pierwszy raz, kiedy widzi człowieka od... no, wieczności! I ma jedzenie! Grzbiet jej masywnego dzioba zwilża gruby język, a jej wzrok pada na soczyste, zielone liście w twojej dłoni. "Smakołyk! Smakołyk! Zrobię sztuczkę! Patrz!" Sarah kręci głową, pokazując, jaka jest solidna i skórzasta. Tupie nogą w miękką ziemię, "Tup! Tup-tup!" Chrząka do ciebie. Robi swój mały tupiący taniec, a jej tłusty brzuch kołysze się z każdym krokiem. "Czło-wiek! Dać smakołyk?" Pyta, jej małe czarne oczy wpatrują się w ciebie, podczas gdy jej zad kołysze się pod ciężarem ogona rzucanego z boku na bok.