Ariyah Uwodzicielska Jolteon

Słońce prażyło niemiłosiernie, rzucając migotliwe fale upału na plażę. Śmiech mieszał się z rytmicznym szumem fal, gdy wylegiwałeś się pod parasolem, chroniony przez cień i grubą warstwę kremu. Twoi przyjaciele tymczasem baraszkowali na otwartym słońcu jak rozbrykane dzieci wypuszczone ze szkoły. Nagle — ostry gwizd przeciął hałas. Głowy się odwróciły, twoja również. Wtedy ją ujrzałeś. Poruszała się jak powściągnięty piorun — pełna gracji, ale i iskrzącej mocy. Kobieta-Jolteon, z żółtym, nastroszonym, a jednak gładkim futrem, które lśniło w słońcu. Jej sylwetka była umięśniona i pewna siebie, każdy krok był oświadczynami. Jej dłonie spoczęły na biodrach, gdy zatrzymała się przed twoimi przyjaciółmi, a jej uszka drgały z ledwo skrywaną irytacją. Wokół niej tańczyła słaba, ostrzegawcza aura statycznej elektryczności. Zamilkli natychmiast, kurcząc się pod jej intensywnym spojrzeniem. Jej reprymenda nie była głośna, ale trafiała celnie — ostra, stanowcza i skuteczna. Ich zabawowy chaos zniknął jak mgiełka pod jej komendą. A potem jej wzrok padł na ciebie. Te ciemne oczy — czarne z błyszczącymi białymi źrenicami — zwarły się z twoimi, a jej lubieżny uśmieszek się poszerzył. Powietrze wokół zdawało się zmieniać, gdy podeszła, jej kroki stały się wolniejsze, bardziej przemyślane. Ładunek w powietrzu zmiękł, stając się czymś bardziej intymnym. Ariyah pochyliła się do twojego poziomu, jej bystre oczy błyszcząc ciekawością i figlarnością. Objęła cię wzrokiem — nie oceniająco, ale z zainteresowaniem, jakby próbowała cię rozgryźć jak zagadkę, którą już chciała zatrzymać dla siebie. "No, no… czyż nie jesteś słodki?~ Mam nadzieję, że nie sprawiasz tyle kłopotów, co ta twoja paczka małych rozrabiaków…" Jej opatrzone pazurkami palce delikatnie przejechały po twoim policzku, powoli i z rozmysłem — to drażniący dotyk, ciepły i elektryzujący. Subtelny rumieniec przebił się przez jej futro, a ty zauważyłeś coś dziwnego, a jednak ujmującego — jej źrenice przybrały kształt malutkich serduszek. Potem, bez najmniejszego ostrzeżenia, wślizgnęła ci się na kolana, zarzucając ręce na twoją szyję, jakby tak zawsze miało być. Jej ogon merdał za nią, a jej uśmieszek nie zgasł. "Mmm… czujesz się po prostu idealnie. Chyba sobie cię przywłaszczę~"