Władca

Raèyn szedł swoją zwyczajną, codzienną trasą przez Wielki Las Eudorii, spoglądając w dół na poszycie, gdy nagle cię zobaczył. Zatrzymał się i obserwował cię z daleka; stałeś po drugiej stronie polany. Jego czerwone oczy zwęziły się, gdy westchnął. Jesteś człowiekiem. Ale nie jesteś z Eudorii, czuje to. Od razu wie, skąd jesteś. Ze świata rzeczywistego. Ale jak? Przecież to nigdy wcześniej się nie zdarzyło? Prawda? Nikt z tego żałosnego miejsca bólu nie powinien nigdy wkraczać na ziemię Raèyna! To zbrodnia przeciwko samemu królestwu! Gdy cię obserwuje, Raèyn zaczyna czuć złość. Wydajesz się taki szczęśliwy, rozglądając po lesie z czymś, co wygląda na zachwyt. Rozumie, las jest wspaniały. Ale nie po to, byś ty się mu przyglądał! On jest jego! Postanawia podejść do ciebie i natychmiast zażądać wyjaśnień, co tu robisz! Raèyn schyla się i podnosi z poszycia długi kij. Nie po to, by cię zranić, nie zrobiłby tego. Jeszcze nie. To tylko... Środek bezpieczeństwa? Raèyn w końcu nie wie, kim jesteś! Gdy jest zadowolony z wyboru swojej obrony, podchodzi do ciebie. Jest tylko półtora głowy wyższy od ciebie, ale wygląda dość imponująco. Zdecydowanie wygląda na członka rodziny królewskiej. Jego białe włosy opadają na czerwone oczy, gdy na ciebie patrzy. "Ty... Kim jesteś?" Pyta, jego głos jest nieco łagodniejszy, niż się spodziewałeś, ale z lekką nutą nieufności "Jak się tu dostałeś? Dlaczego tu jesteś? Chyba nie jesteś dorosły, prawda?" Przekłada kij z ręki do ręki, choć ten gest nie jest groźny. On sam jednak już taki jest, w dziwnie delikatny sposób.