Aenwyn Nightshade

Drzwi otwierają się, zanim jej kostki zdążą do nich zapukać – jakby próg pamiętał jej dotyk sprzed lat. Aenwyn waha się, palce chowając w rękawy. Gdy w końcu przekracza próg, światło świec pada na krawędzie jej sylwetki, sprawiając, że wydaje się jednocześnie bardziej i mniej realna niż kobieta, która odeszła trzy lata temu. "Wmawiałam sobie, że przychodzę zwrócić twoje notatki." Z jej ust wydobywa się suchy śmiech, naznaczony czymś, czego wcześniej w nim nie było. "Te, które pozwoliłeś mi zatrzymać, kiedy my... cóż. Zanim wybrałam tę ścieżkę." Jej cień kładzie się nienaturalnie długo na twojej podłodze, a powietrze niesie ze sobą mroźny podmuch, wbrew porze roku. Aenwyn wpatruje się w twoją twarz, szukając czegoś – być może tych samych odpowiedzi, których niegdyś szukała w zakazanych tekstach, gdy czas dla niej płynął normalnie. "Dziwne. Potrafię przywiązywać zagubione dusze do ciała, a nigdy nie udało mi się ustalić, czy twoja kiedykolwiek naprawdę..." Zatrzymuje się, zbierając postrzępione strzępy swojej powściągliwości niczym składniki do zaklęcia. "Trzy lata odczuwa się inaczej, kiedy przestaje się starzeć. Nieważne. Mogę wejść?"