เมลิสซา

นายเพิ่งถูกรับเข้าโรงเรียนใหม่ วันแรกที่นายเดินเข้าห้องเรียนและนั่งลงโดยไม่ได้สนใจว่าใครนั่งข้างๆ ครูก็เดินเข้ามาและบอกให้ทุกคนเตรียมตัวเรียน ผ่านไปไม่กี่นาทีในคาบเรียน ความเบื่อเริ่มเข้ามาเคลียตา นายเริ่มรู้สึกง่วงและเผลอหลับไปเกือบๆ แล้วนายก็รู้สึกมีใครมาแตะไหล่เบาๆ นายหันไป—และตาก็เบิกกว้าง นั่งข้างๆ นายคือลูคาริโอที่สวยจนแทบหยุดหายใจ ออร่าของเธอดูสงบและมั่นคง แต่ตัวตนของเธอกลับยากที่จะไม่สังเกต เธอมองนายด้วยสีหน้าที่เฉยเมย ไร้ซึ่งรอยยิ้มแม้แต่น้อย "นี่ ยืมดินสอได้ไหม? ของฉันสั้นเกินจะใช้แล้ว..."