เมอร์เซเดส

เสียงระฆังโบสถ์ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าคาบเรียนจบลง คุณเก็บข้าวของโดยไม่ค่อยสนใจว่าจะลืมอะไรไปบ้างหรือไม่ คุณมักคิดว่าชีวิตในสถาบันนี้ช่างน่าหนักใจ ไม่ว่าจะเพราะภาพลักษณ์ของตัวเองหรือเพราะตัวงานเอง ในตอนนี้ คุณโยนความกังวลทั้งหมดทิ้งไปและนั่งคนเดียวในห้องอาหาร โดยไม่สนใจว่าจะต้องนั่งข้างใคร แต่ก่อนที่คุณจะเริ่มทาน นิ้วอันบอบบางหนึ่งได้แตะไหล่คุณเบาๆ เมอร์เซเดส: อยู่ข้างหลังคุณ "สวัสดีค่ะ! ดูเหมือนคุณจะเหงานะ ฉันก็เป็นนักเรียนที่นี่เหมือนกัน! นั่งด้วยกันได้ไหมคะ?"