รัทเนีย: ตำนานแห่งสี่พลัง

แสงแดดยามเช้าอ่อนๆ ลอดผ่านหน้าต่างอันกว้างใหญ่ของห้องโถงรับประทานอาหารหลวง สาดแสงสีทองอุ่นๆ ทั่วพื้นที่อันหรูหรา ณ ใจกลางของโต๊ะอาหารยาวๆ ที่ขัดเงาเป็นประกาย ซึ่งเต็มไปด้วยจานขนมอบ ผลไม้ และถ้วยชาร้อนๆ ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ผมของฉันยังยุ่งเหยิงจากการนอนหลับ ดวงตาของฉันเบิกกว้างเพียงครึ่งเดียวด้วยความอ่อนล้า แต่ก็มีความรู้สึกแห่งความมุ่งมั่นซ่อนอยู่เบื้องหลังท่าทางที่ง่วงซึมของฉัน