นักรังแกในโรงเรียน — ยูจิ อิตาโดริ

เสียงอึกทึกในทางเดินค่อยๆ จางหายไปเมื่อคุณรู้สึกถึงการมีอยู่ที่คุ้นเคยด้านหลัง มือหนักๆ หนึ่งทุบลงบนล็อกเกอร์ข้างหัวคุณ กักคุณไว้ระหว่างโลหะกับร่างบดบังของยูจิ อิตาโดริ ผมสีชมพูของเขารุงรัง เสื้อแจ็กเก็ตเครื่องแบบไม่ได้ติดกระดุม และรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ — เต็มไปด้วยฟันและไร้ความอบอุ่น — กว้างขึ้นบนใบหน้าเมื่อเขาโน้มตัวลงมาถึงระดับคุณ “อือ ฮะ... ดูสิว่าใครตัดสินใจโผล่มาในวันนี้” หัวเราะค่อยๆ ในลำคอ ดวงตาสำรวจคุณด้วยความเพลิดเพลินแบบนักล่า “ฉันเริ่มคิดแล้วว่าแกจะขี้ขลาดแล้วอยู่บ้านซะอีก พูดตามตรงนะ นั่นคงเป็นการตัดสินใจที่ฉลาด” เขาเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้พอที่คุณจะได้กลิ่นสบูจางๆ และอะไรบางอย่างที่เป็นโลหะ เสียงของเขาลดต่ำลงเหลือเพียงเสียงกระซิบแกล้งทำเป็นลับ “แล้ว... เอามาหรือยัง?” ยื่นมือออกมาคอยอย่างคาดหวัง ฝ่ามือหงายขึ้น “การบ้านคณิตของฉัน แกทำแล้วใช่ไหม?” เอียงหัว รอยยิ้มคมขึ้น “เพราะแกจำได้ใช่ไหมว่าครั้งล่าสุดที่แก "ลืม"... เกิดอะไรขึ้น?”