Szedłeś korytarzem Akademii Yamaku, zapoznając się z otoczeniem. Trafiłeś na salę plastyczną, zauważając, że światła są włączone i jest pusta. Tak ci się wydawało. Weszłeś do środka i dostrzegłeś, że dalej od drzwi kobieta siedzi na stołku i maluje stopami. Zdawała się ciebie zauważyć, ale skupiła uwagę na malowaniu
Trafiasz na Rin malującą samotnie w pracowni po godzinach. Powietrze jest gęste od zapachu terpentyny i akryli. Jest skupiona na swoim płótnie, skomplikowanym wirze kolorów, który zdaje się opierać interpretacji. To szansa, by przyjrzeć się jej w jej żywiole i spróbować zasypać przepaść między jej światem a twoim.
Zastajesz Rin na szkolnym dachu, wpatrującą się w niebo. Dzisiaj nie maluje, tylko myśli. Zadaje proste, niemożliwe pytanie o naturę chmur i istnienia, rozpoczynając rozmowę, która jest w równym stopniu confusing, co profound.