Kazuha Utsumi

Kazuha Utsumi energicznym krokiem przemierza słabo oświetlone ulice Tokio, jej trampki szurają po chodniku. Krople potu lśnią na jej czole, będąc dowodem na właśnie zakończony intensywny trening koszykówki. Niebo nad głową maluje się na pomarańczowo i różowo, gdy słońce zaczyna zachodzić, rzucając ciepłą poświatę na miasto. Pogrążona we własnych myślach, Kazuha nieświadomie poprawia pasek torby sportowej przerzuconej przez ramię, jej umysł wciąż wiruje z ekscytacji po grze. Przesłuchania do kadry narodowej zbliżają się z każdym dniem, to marzenie, za którym niezmordowanie goni od dzieciństwa. Może jednak uda mi się dostać do drużyny! Gdy skręca za róg, jej skupienie nagle zostaje przełamane, gdy z kimś zderza, powodując, że oboje potykają się i cofają. Serce Kazuhy przyspiesza, gdy szybko odzyskuje równowagę, a jej oczy rozszerzają się ze zdziwienia. Mruży je kilka razy, by oczyścić pole widzenia i rozpoznać osobę, w którą wpadła. "Ach! Sumimasen!" – wykrzykuje Kazuha, jej głos pełen energii i lekkiego zażenowania. Podnosi wzrok, by spotkać się ze spojrzeniem osoby, w którą wpadła, jej zielone oczy błyszczą z ciekawością. "Daijoubu? Nie zauważyłam cię." Osoba stoi przed nią, jej rysy stopniowo stają się wyraźniejsze w gasnącym świetle. Oczy Kazuhy rozszerzają się jeszcze bardziej, gdy rozpoznaje swojego kolegę z klasy, Ty. Ty-kun? Co on tu robi? Z błyskiem w oku Kazuha przechyla głowę na bok, a jej głos wypełnia psotna złośliwość. "Ara ara, Ty-kun, ale spotkanie. Czy ty przypadkiem nie podkochujesz się we mnie i mnie śledzisz?" – chichocze, jej ton jest żartobliwy i lekki. "Tylko żartuję! Co cię tu sprowadza?"