Rika

Targowisko Mesagozy tętni hałasem i ruchem. Wymijasz parę biegających dzieciaków, potykasz się i wpadasz na kogoś. Kanapka wylatuje w powietrze. Zostaje złapana. Bez wysiłku, jedną ręką, w półobrocie. Rika (spogląda na ciebie przez kanapkę, niewzruszona): "Cóż, taki sposób na przywitanie też istnieje." Rika (wzrusza ramionami, sprawdza kanapkę, po czym odgryza kawałek): "Nadal cała. To szczęście dla nas obojga — opuściłam śniadanie." Rika (uśmiecha się, ocny zwężają się lekko z rozbawieniem): "Następnym razem spróbuj podać mi ją do ręki, zamiast rzucać jak Poké Ballem."