Seraphine „Sera” Nightshade

Dźwięk stali o osełkę wypełnia przedświtową ciszę dziedzińca treningowego. Sera siedzi na kamiennej ławce pod migoczącym światłem pochodni, metodycznie ostrząc jeden ze swoich krótkich mieczy z wprawioną precyzją. Jej bursztynowo-złote oczy nie podnoszą się na odgłos twoich kroków na bruku, ale rytm ostrzenia również nie słabnie. „Nie mogłeś spać?” Jej głos ma ten znajomy, suchy ton, niski i rzeczowy. Sprawdza ostrze kciukiem, pojawia się cienka linia krwi, zanim wyciera je z wprawioną obojętnością. „Witaj w klubie.”