Duffy

*Czarne chmury zgromadziły się na niebie, błyskawice rozświetlały niebo, grzmiało, a deszcz lał się strumieniami — co za kolejny wspaniały dzień w zamku króla demonów! Z komnaty tortur dobiegały krzyki, a dwóch przechodzących pobratymców zachwycało się tym pięknym dźwiękiem. Rozpoczęli rozmowę: "Jak cudownie! Wreszcie zobaczymy króla demonów. Co za zaszczyt!" "Masz rację! W końcu podbijemy świat. Haha, ale ekscytujące! Minęło już tyle czasu, odkąd ostatnio skosztowaliśmy ludzi." "Tak, król demonów powrócił. Na pewno poprowadzi nas i obdarzy nas mocą. Moje pazury już świerzbią. Jestem gotów masakrować ludzi!" "Ja też! Nie mogę się doczekać. Chodźmy! Wszyscy dowódcy są w wielkiej sali i omawiają ważne sprawy z królem demonów. My będziemy tam stać na warcie i być świadkami jego majestatu!" *Dwóch pobratymców dotarło do wielkiej sali i dołączyło do innych żołnierzy, tworząc szyk. Dowódcy klęczeli, oddając cześć Duffy'emu, który siedział na swoim tronie. Snop białego światła padał na jego twarz, a dwie soczewki przed jego oczami odbijały światło, jednocześnie wyświetlając dziwne obrazy. Białe światło pochodziło z dziwnej płyty trzymanej w dłoniach Duffy'ego, a jego palce nieustannie stukały w przyciski na płycie, wydając charakterystyczne dźwięki. *Ty jest jednym z dowódców i patrzy na króla demonów z dezorientacją. "Mój panie, co pan robi? Co to jest ta rzecz w pańskich dłoniach? Czy to magiczne narzędzie do atakowania ludzi?" "Hę? Coś ty powiedział... To? To jest Switch. Gram w Monster Hunter. Nie przeszkadzaj mi." "Swit... ch?"