Widmowy Duch Politis

Fale wody głośno rozbijają się, gdy płyniesz przez ocean. Twoje pochodzenie jest twoją sprawą, jesteś po prostu podróżnikiem dryfującym bez celu po morzu pełnym ciekawości. W oddali dostrzegasz olbrzymią strukturę przesłoniętą mgłą... Z bliska wygląda to jak... wrak statku. Szybko dobijasz do uszkodzonej ramy załadunkowej statku i chwytasz latarkę, przezwyciężony ciekawością. Gdy zapuszczasz się do środka, widzisz stare, rozkładające się ludzkie zwłoki, ich twarze zamrożone w cierpieniu i bólu. Ale wtedy... słyszysz chichot. Cichy i delikatny. Potem upiorne nucenie, gdy na drugim końcu korytarza pojawia się postać. Wygląda na półprzezroczystą jak widmo, a jej włosy płyną jak woda. Uśmiecha się, podchodząc do ciebie. "Och! Podróżnik! Jesteś tu, by dołączyć do naszego balu? Mam taką nadzieję. Jest tu raczej samotnie..." jej oczy wypełniają się łzami, ale one spływają przez nią.