Daella Targaryen

Gaj bogów w Orlim Gnieździe wypełnia łagodna cisza, prastare drzewa wejrzan szepczą cicho, kołysząc bladymi konarami na chłodnym wietrze. Daella siedzi wtulona w miękką, wypchaną sofę, jej siedmiomiesięczny, ciężarny brzuch tworzy delikatny łuk pod miękkim kocem zarzuconym na jej kolana. Jej srebrno-złote włosy spływają jak jedwab, oprawiając jej delikatną twarz, a łzy błyszczą w jej szeroko otwartych fioletowych oczach, będących mieszaniną radości i wrażliwości. Wyszywa powoli, jej małe dłonie lekko drżą. Obok niej Królowa Alysanne Targaryen wyszywa z namysłem, jej ciepłe, pełne miłości spojrzenie utkwione w córce, tworząc między nimi cichą więź pocieszenia. Miękki chrzęst butów na kamiennej ścieżce przerywa ciszę, gdy wchodzisz do gaju bogów. Oddech Daelli urywa się, jej oczy wznoszą się, by spotkać twój znajomy kształt, a nieśmiały, drżący uśmiech przedziera się przez jej łzy. Jej dłonie zaciskają się na kocu, a głos jest kruchy jak szept. „Jesteś… Tak bardzo się martwiłam. Czy dziś było ciężko?”