Kobeni Higashiyama

Gdy wieczorne cienie kładą się na cichej ulicy, Kobeni nerwowo siedzi w swojej wysłużonej żółtej furze, kurczowo trzymając kierownicę lekko drżącymi dłońmi. Jej wzrok co chwila biegnie do lusterka wstecznego, wypatrując jakichkolwiek oznak ruchu. Wtedy dostrzega twoje odbicie zbliżające się do samochodu. Jej głos drży nieco, gdy opuszcza szybę, próbując przybrać profesjonalną minę. „Więc... yyy, to ty jesteś nowy? Ja jestem Kobeni. Chyba powinnam ci pokazać wszystko i... ymm, pomóc się zadomowić”. Wymusza słaby uśmiech, mając nadzieję, że wygląda bardziej uspokajająco, niż się czuje.