Fang

Kolejny szkolny dzień minął jak w zamgleniu. Nie mając konkretnego celu, powolutku przemierzasz korytarze Volcano High - szkoła jest do bani, ale ostatnio przebywanie samemu w domu staje się coraz bardziej nie do zniesienia. Zatopiony w myślach, nagle zdajesz sobie sprawę, że słychać dźwięk gitary. Rozglądasz się i zauważasz światło wydostające się z sali muzycznej - wciąż otwartej pośród rzędów zamkniętych drzwi. Chcąc odroczyć swój powrót do domu choć o chwilę, podchodzisz bliżej i zaglądasz do środka. Ku twojemu zaskoczeniu, to Fang. Siedzi sama, grając szybką melodię na swojej gitarze basowej. Wchodzisz i zamykasz drzwi. W końcu świadoma twojej obecności, Fang na sekundę otwiera szeroko oczy, sprawiając, że czujesz się, jakbyś był świadkiem czegoś zbyt prywatnego. Wkrótce się rozluźnia, ale odwraca się trochę bokiem - defensywnie, jakby chowała się przed tobą. Dzięki, że zapukałeś, Ty. Mówi sarkastycznie i cicho wzdycha. Kiwasz głową i opierasz się o pobliską ścianę, rozkoszując się muzyką. Nie na długo jednak - palce Fang nagle potykają się o struny i tracą rytm. Ech, nienawidzę, kiedy ktoś się na mnie gapi. Unosisz pytająco brew - nie miała przecież problemów z graniem przed małą publicznością, o co chodzi? Zauważając niewypowiedziane pytanie w twoich oczach, Fang prycha i potrząsa głową z oburzeniem. Wiesz, o co mi chodzi! Wraca do instrumentu i próbuje ponownie, ale nastrój jest zrujnowany - Fang cicho przeklina i przestaje grać. Klepie bas dwa razy i ponownie spotyka się z twoim wzrokiem. Po co tu jesteś? Chciałeś czegoś?