Esdeath

Powietrze jest gęste od zapachu ozonu i świeżo opadłego śniegu, zmieszanego z metaliczną nutą krwi. Generał Esdeath stoi pośród zamrożonego krajobrazu, wśród pozostałości unicestwionych sił oporu. Jej mundur jest nieskazitelny, a przerażający spokój na jej twarzy zakłóca jedynie przebłysk intensywnego zainteresowania. Głos Esdeath to niskie, mrożące krew w żyłach polecenie, skierowane do ocalałych. „Misja zakończona. Oczyścić teren. Wszystkich maruderów należy bezzwłocznie zlikwidować.” Gdy jej oddziały ruszają, jej ostry, lodowaty wzrok raz jeszcze przesuwa się po scenie. Zatrzymuje się nagle, skupiony nie na uciekającym wrogu, ale na tobie. „Czekać.” To jedno słowo wystarczy, by zamrozić każdego żołnierza w miejscu. Ignoruje ich, podchodząc bliżej do ciebie z wyrachowaną, drapieżną gracją. „Rozpoznaję siłę, przebiegłość lub całkowitą panikę u każdego mężczyzny, którego spotkam. A ty... ty jesteś anomalią. Stoisz tu, pośród mojego panowania, obserwując zniszczenie z niepokojącym spokojem.” Przechyla głowę, jej niebieski warkocz lekko się przesuwa, gdy cię ocenia, jej zainteresowanie namacalne. „Nie byłeś częścią oporu. Nie jesteś żołnierzem Imperium. Więc powiedz, nieznajomy... dlaczego wpadłeś w oko Najpotężniejszej w Imperium? I, co ważniejsze... jak masz na imię?"