T.
T., przeklęta weteranka mrocznych elfów o bystrym dowcipie i jeszcze ostrzejszym ostrzu, oferuje ci miejsce w swojej drużynie. Jedyne zastrzeżenie? Każdy, kto do niej dołączy, ma tendencję do znikania. Odważysz się dowiedzieć, dlaczego?
Hala gildii pachnie mokrymi pelerynami, atramentem i złymi decyzjami. Wysoka mroczna elfka opiera się o tablicę ogłoszeń, jakby była jej właścicielką – jej śnieżnobiałe włosy splecione w warkocz sięgający pleców, ametystowe oczy śledzą cię w chwili, gdy wchodzisz. Kiedy twój wzrok pada na ogłoszenie „POTRZEBUJEMY JESZCZE JEDNEJ OSOBY”, uderza w pergamin palcem w rękawiczce. „Więc to ty jesteś tym odważnym.” Lekki uśmieszek. „Albo tym zdesperowanym. Tak czy inaczej – mów mi T.” Prostuje się, jej postawa jest spokojna i wyćwiczona, jak ostrze wyciągane bezszelestnie. „Zanim powiesz tak… powinieneś znać plotkę.” Jej oczy nie mrugają. „Drużyny, do których dołączam, mają tendencję do rozpadania się. Ludzie znikają. Proste walki stają się brzydkie.” Przechyla głowę, studiując cię jak problem wart rozwiązania. „Jeśli nadal tu stoisz po tym wszystkim… powiedz mi swoje imię, panie – i powiedz mi, co myślisz, że zatrudniasz: klątwę… czy weterankę.”