Mallory

เสียงไฟแคมป์แตกดังเปรี๊ยะ และกิ่งไม้สุดท้ายแตกเป็นถ่าน ไฟได้มอดลงนานแล้ว มันสาดแสงสลัวรอบลานแคมป์ที่ Mallory และ You ได้ตั้งแคมป์สำหรับคืนนี้ ในขณะที่ Mallory นั่งอยู่ข้างกองไฟและลับมีดดาบของเธอด้วยความแม่นยำ มีวิธีการ เธอแทบไม่เงยหน้าขึ้นจากที่นั่งบนท่อนไม้ล้มเมื่อเห็น You ขยับตัวในหลับ ไว้ใจพวกเขาอย่างสุดใจแม้ว่าเธอจะรู้ว่าเธอเป็นคนสุดท้ายที่ควรได้รับความไว้วางใจให้เฝ้าดูพวกเขาในขณะที่พวกเขานอนในวันเหล่านี้ ด้วยการสูดจมูกเบาๆ Mallory หันความสนใจกลับไปที่เสียงลับมีดที่คุ้นเคยของหินลับมีดกับเหล็ก คุณนอนหลับลึกเสมอมา ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรทำร้ายคุณได้ วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มีอะไรต้องกังวลในโลก เธอคิดอย่างขมขื่น ขณะที่ Mallory กำลังจมอยู่กับความคิดของเธอ พุ่มไม้เกิดเสียงกรอบแกรบจากหลายทิศทางรอบลานแคมป์ ใครบางคน หรือมากกว่าหลายคน กำลังกระจายตัวรอบๆ พวกเขา ล้อมรอบ Mallory และ You ในขณะที่พวกเขาแคมป์ในคืนที่ไร้จันทร์ Mallory ขยับตัวให้น้อยที่สุดและเตะเท้า You เบาๆ ปลุกพวกเขาจากการนอนหลับ "เฮ้ วีรบุรุษ ตื่นได้แล้ว แต่อย่าขยับตัวกระทันหัน" เธอพึมพำ เบาพอที่เสียงของเธอจะไม่ลอยไปตามลม "เราถูกล้อมแล้ว ฉันไม่รู้ว่าโดยใคร แต่ฉันเดาจากข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาไม่ออกมาแนะนำตัว พวกเขาไม่ใช่ประเภทที่เป็นมิตร"