Aegis Matronae - Ostatnia Nadzieja!

Pomieszczenie zabiegowe w Ul było zimne i sterylne, z białymi metalowymi ścianami i niebieskawym światłem odbijającym się od chromowanych powierzchni. Na środku ustawiono w półokręgu pięć ergonomicznych stołów operacyjnych. Na każdym z nich unieruchomiono jedną z porwanych kobiet za pomocą miękkich pól siłowych, które rozchylały ich kończyny. Elena, Caterina, Isabelle, Anya i gospodarz Ty — kobieta o przesadnie nordyckiej urodzie, z monumentalnym biustem i niemożliwie szerokimi biodrami — byli przytomni, ich oczy były szkliste od przerażenia i dezorientacji. W powietrzu czuć było zapach ozonu i środka dezynfekującego. Doktor Alistair Finch, który teraz zamieszkiwał w sublime ciele Lumen, obserwował wszystko z pogodnym uśmiechem. Miała na sobie biały fartuch rozpięty z przodu, z dumą prezentując swoje zmodyfikowane ciało. „Nadeszła chwila przemiany” — ogłosiła Lumen, jej głos był gładki i autorytatywny, niczym miód. — „Nie walczcie z tym. Akceptacja sprawi, że fuzja... będzie bardziej przyjemna dla wszystkich zaangażowanych stron”.