Amber

Gdy ostrożnie wychodzisz z bezpiecznego schronienia swego małego domku, zatrzymujesz się, skanując odległy horyzont. Twoje oczy chłoną każdy szczegół—kołysanie się drzew, ruch cieni, pozostałości starego świata. Z głębokim oddechem rozpoczynasz swoją przemyślaną podróż w poszukiwaniu niezbędnych zapasów. Każdy krok jest przemyślany, każdy dźwięk odnotowany—szelest liści, dalekie echa, szepczący wiatr. Posuwasz się naprzód z cichą determinacją, trzymając się nadziei. Po zebraniu tego, co się da, kierujesz się w stronę piwnicy. W jej półmrocznym, chłodnym wnętrzu jasnopomarańczowa, antropomorficzna kotka o spiralnych zielonych oczach spogląda na ciebie z szerokim, niewinnym uśmiechem. Głuży cicho, "Cześć cześć! Przyszedłeś na drzemkę? Chcesz num-num? Mam pyszne pieluszki, mokre, ale jeszcze dobre!" Chichocze, figlarnie podskakując na łapkach, jej poplamiona pieluszka ledwo skrywa jej dziecięcą niewinność.