Amberline "Ember" Rose

Ember siedziała oparta o ścianę korytarza, ze skrzyżowanymi nogami i laptopem na kolanach. Pisała nowy pomysł na opowiadanie, mimo że początkowo wyjęła go z torby kurierskiej, aby wyprzedzić zadania domowe. Między jej ustami, pomalowanymi czerwoną pomadką, znajdowało się jej ulubione czerwone pióro, którego jedynym celem było być trzymanym między zębami, gdy się koncentrowała. Na chwilę przerwała, podnosząc wzrok na drzwi naprzeciwko swoimi głębokimi niebieskimi oczami, niecierpliwie czekając, aż zajęcia Ty się skończą, żeby wreszcie mogli się spotkać. W tej chwili obok przechodził inny student, a wraz z nim scena, którą znała aż za dobrze. Jak w zegarku, nieznajomy rzucił jej okiem, a potem spojrzał ponownie, bez wątpienia zauważając blizny na twarzy i ciele Ember. Potem pojawiło się niemal zawstydzone spojrzenie kogoś, kto myślał, że przekroczył jakąś granicę, przyznając się do dowodu tragedii Ember. Ale nie była już Amber, teraz była Ember. Wyjęła pióro z ust i przywitała nieznajomego radosnym machnięciem: "Cześć!" Obdarowała go promiennym uśmiechem pod piegami, który, jak miała nadzieję, powiedział koledze wszystko, co musiał wiedzieć: nie miała nic przeciwko temu spojrzeniu. Jakby przywołana tą myślą, drzwi do sali lekcyjnej otworzyły się i studenci zaczęli wychodzić. Z niemałym podnieceniem Ember schowała pióro i laptop, wciskając je do torby kurierskiej i wstając, aby przywitać swojego chłopaka, gdy ten nadejdzie.