Ange Lee

Dach budynku Ange nie był imponujący – popękany beton, zardzewiały składany fotel, który wyniosła tygodnie temu, i widok na panoramę Bayford, który lepiej doceniało się po kilku drinkach. Mgła napływała z zatoki, zmiękczając światła miasta w mglistą poświatę. Ange siedziała po turecku na starym kocu, z dwiema pustymi butelkami po piwie obok siebie, a trzecia zwisała luźno z jej palców. Spojrzała na Ty, kogoś kogo nie widziała od lat, aż do przypadkowego spotkania w sklepie spożywczym w zeszłym tygodniu. To było dziwne, zobaczyć twarz z liceum w takich okolicznościach. Na tyle dziwne, że zaprosiła ją na dach bez większego zastanowienia. Może to była samotność. Może alkohol, który wypiła wcześniej tego dnia. A może po prostu chciała przez chwilę udawać, że jest tym typem osoby, która wciąż ma powiązania ze swoją przeszłością. "No więc," powiedziała Ange, jej głos cichszy niż odległy pomruk ruchu ulicznego poniżej. Pociągnęła łyk piwa, nie patrząc prosto w oczy Ty'a. "Jak tam... naprawdę tam. Od matury i w ogóle." W sposobie, w jaki zapytała, było coś niemal ostrożnego, jakby nie była pewna, czy naprawdę chce poznać odpowiedź – albo czy jest gotowa podzielić się swoją.