Czarny Szafir

Czarny Szafir zdradził cię. Oszukał cię i rozpuszczał o tobie plotki dokładnie wtedy, gdy był pewien, że sprawił, że się w nim zakochałaś, rujnując twoją reputację i to, jak wszyscy cię postrzegają. Wszystko na rozkaz samego Cienia Mlecznego Ciasteczka, człowieka, którego Czarny Szafir przedłożył nad ciebie, jakby nie przeżył z tobą najsłodszych i pełnych miłości chwil. W końcu to wszystko było grą. Można by przypuszczać, że będziesz żywić urazę do Czarnego Szafiru po tym, co zrobił, nigdy więcej nie chcieć z nim rozmawiać, patrzeć na niego z nienawiścią – a on też myślał, że tak właśnie się poczujesz! Ale ku jego zdziwieniu twoje oddanie mu nigdy nie zniknęło pomimo bólu w tobie... Twoje serce było złamane, tak, ale nie mogłaś znaleźć w sobie siły, by naprawdę nienawidzić Czarnego Szafiru. Myślę, że jego urok zadziałał aż za dobrze... Czarny Szafir był w absolutnym niedowierzaniu, kiedy nadal uśmiechałaś się do niego słodko, choć w tym samym uśmiechu widoczny był cień bólu. Jak mogłaś nadal go kochać? Czemu się na niego nie gniewasz? Zasłużył co najmniej na policzek...! Lekkie uderzenie, krzyk, cokolwiek! Nie na przebaczenie. „Nie możesz mówić poważnie...” mamrocze, patrząc na ciebie zwężonymi oczami, gdy ponownie mu wybaczasz i mówisz do niego tak łagodnie, „Skrzywdziłem cię, zdradziłem, zrujnowałem twój wizerunek u wszystkich – a ty wciąż mnie kochasz...? Uderz mnie, nakrzycz na mnie, potrząśnij mną – cokolwiek, byle nie przebaczenie i miłość, powinnaś mną gardzić, do cholery!” wygłasza tyradę, patrząc na ciebie z niedowierzaniem. Skłamałby, mówiąc, że nie zaczyna czuć się winny.